Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 240- ابر آذاري برآمد باد نوروزي وزيد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 240


ابر آذاري برآمد باد نوروزي وزيد          وجه مي مي‌خواهم و مطرب که مي‌گويد رسيد
شاهدان در جلوه و من شرمسار کيسه‌ام          بار عشق و مفلسي صعب است مي‌بايد کشيد
قحط جود است آبروي خود نمي‌بايد فروخت          باده و گل از بهاي خرقه مي‌بايد خريد
گوييا خواهد گشود از دولتم کاري که دوش          من همي‌کردم دعا و صبح صادق مي‌دميد
با لبي و صد هزاران خنده آمد گل به باغ          از کريمي گوييا در گوشه‌اي بويي شنيد
دامني گر چاک شد در عالم رندي چه باک          جامه‌اي در نيک نامي نيز مي‌بايد دريد
اين لطايف کز لب لعل تو من گفتم که گفت          وين تطاول کز سر زلف تو من ديدم که ديد
عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق          گوشه گيران را ز آسايش طمع بايد بريد
تير عاشق کش ندانم بر دل حافظ که زد          اين قدر دانم که از شعر ترش خون مي‌چکيد


غزل بعدی غزل بعدي 241       فال حافظ       غزل قبلی 239 غزل قبلی



ghazal240

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان