Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 227- گر چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 227


گر چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود          تا ريا ورزد و سالوس مسلمان نشود
رندي آموز و کرم کن که نه چندان هنر است          حيواني که ننوشد مي و انسان نشود
گوهر پاک ببايد که شود قابل فيض          ور نه هر سنگ و گلي لل و مرجان نشود
اسم اعظم بکند کار خود اي دل خوش باش          که به تلبيس و حيل ديو مسلمان نشود
عشق مي‌ورزم و اميد که اين فن شريف          چون هنرهاي دگر موجب حرمان نشود
دوش مي‌گفت که فردا بدهم کام دلت          سببي ساز خدايا که پشيمان نشود
حسن خلقي ز خدا مي‌طلبم خوي تو را          تا دگر خاطر ما از تو پريشان نشود
ذره را تا نبود همت عالي حافظ          طالب چشمه خورشيد درخشان نشود


غزل بعدی غزل بعدي 228       فال حافظ       غزل قبلی 226 غزل قبلی



ghazal227

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان