Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 224- خوشا دلي که مدام از پي نظر نرود


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 224


خوشا دلي که مدام از پي نظر نرود          به هر درش که بخوانند بي‌خبر نرود
طمع در آن لب شيرين نکردنم اولي          ولي چگونه مگس از پي شکر نرود
سواد ديده غمديده‌ام به اشک مشوي          که نقش خال توام هرگز از نظر نرود
ز من چو باد صبا بوي خود دريغ مدار          چرا که بي سر زلف توام به سر نرود
دلا مباش چنين هرزه گرد و هرجايي          که هيچ کار ز پيشت بدين هنر نرود
مکن به چشم حقارت نگاه در من مست          که آبروي شريعت بدين قدر نرود
من گدا هوس سروقامتي دارم          که دست در کمرش جز به سيم و زر نرود
تو کز مکارم اخلاق عالمي دگري          وفاي عهد من از خاطرت به درنرود
سياه نامه‌تر از خود کسي نمي‌بينم          چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود
به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفيد          چو باشه در پي هر صيد مختصر نرود
بيار باده و اول به دست حافظ ده          به شرط آن که ز مجلس سخن به درنرود


غزل بعدی غزل بعدي 225       فال حافظ       غزل قبلی 223 غزل قبلی





ghazal224

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان