Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 219- کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 219


کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود          بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود
بنوش جام صبوحي به ناله دف و چنگ          ببوس غبغب ساقي به نغمه ني و عود
به دور گل منشين بي شراب و شاهد و چنگ          که همچو روز بقا هفته‌اي بود معدود
شد از خروج رياحين چو آسمان روشن          زمين به اختر ميمون و طالع مسعود
ز دست شاهد نازک عذار عيسي دم          شراب نوش و رها کن حديث عاد و ثمود
جهان چو خلد برين شد به دور سوسن و گل          ولي چه سود که در وي نه ممکن است خلود
چو گل سوار شود بر هوا سليمان وار          سحر که مرغ درآيد به نغمه داوود
به باغ تازه کن آيين دين زردشتي          کنون که لاله برافروخت آتش نمرود
بخواه جام صبوحي به ياد آصف عهد          وزير ملک سليمان عماد دين محمود
بود که مجلس حافظ به يمن تربيتش          هر آن چه مي‌طلبد جمله باشدش موجود


غزل بعدی غزل بعدي 220       فال حافظ       غزل قبلی 218 غزل قبلی





ghazal219

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان