Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 218- در ازل هر کو به فيض دولت ارزاني بود


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 218


در ازل هر کو به فيض دولت ارزاني بود          تا ابد جام مرادش همدم جاني بود
من همان ساعت که از مي خواستم شد توبه کار          گفتم اين شاخ ار دهد باري پشيماني بود
خود گرفتم کافکنم سجاده چون سوسن به دوش          همچو گل بر خرقه رنگ مي مسلماني بود
بي چراغ جام در خلوت نمي‌يارم نشست          زان که کنج اهل دل بايد که نوراني بود
همت عالي طلب جام مرصع گو مباش          رند را آب عنب ياقوت رماني بود
گر چه بي‌سامان نمايد کار ما سهلش مبين          کاندر اين کشور گدايي رشک سلطاني بود
نيک نامي خواهي اي دل با بدان صحبت مدار          خودپسندي جان من برهان ناداني بود
مجلس انس و بهار و بحث شعر اندر ميان          نستدن جام مي از جانان گران جاني بود
دي عزيزي گفت حافظ مي‌خورد پنهان شراب          اي عزيز من نه عيب آن به که پنهاني بود


غزل بعدی غزل بعدي 219       فال حافظ       غزل قبلی 217 غزل قبلی





ghazal218

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان