Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 192- سرو چمان من چرا ميل چمن نمي‌کند


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 192


سرو چمان من چرا ميل چمن نمي‌کند          همدم گل نمي‌شود ياد سمن نمي‌کند
دي گله‌اي ز طره‌اش کردم و از سر فسوس          گفت که اين سياه کج گوش به من نمي‌کند
تا دل هرزه گرد من رفت به چين زلف او          زان سفر دراز خود عزم وطن نمي‌کند
پيش کمان ابرويش لابه همي‌کنم ولي          گوش کشيده است از آن گوش به من نمي‌کند
با همه عطف دامنت آيدم از صبا عجب          کز گذر تو خاک را مشک ختن نمي‌کند
چون ز نسيم مي‌شود زلف بنفشه پرشکن          وه که دلم چه ياد از آن عهدشکن نمي‌کند
دل به اميد روي او همدم جان نمي‌شود          جان به هواي کوي او خدمت تن نمي‌کند
ساقي سيم ساق من گر همه درد مي‌دهد          کيست که تن چو جام مي جمله دهن نمي‌کند
دستخوش جفا مکن آب رخم که فيض ابر          بي مدد سرشک من در عدن نمي‌کند
کشته غمزه تو شد حافظ ناشنيده پند          تيغ سزاست هر که را درد سخن نمي‌کند


غزل بعدی غزل بعدي 193       فال حافظ       غزل قبلی 191 غزل قبلی





ghazal192

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان