Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 184- دوش ديدم که ملايک در ميخانه زدند


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 184


دوش ديدم که ملايک در ميخانه زدند          گل آدم بسرشتند و به پيمانه زدند
ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت          با من راه نشين باده مستانه زدند
آسمان بار امانت نتوانست کشيد          قرعه کار به نام من ديوانه زدند
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه          چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند
شکر ايزد که ميان من و او صلح افتاد          صوفيان رقص کنان ساغر شکرانه زدند
آتش آن نيست که از شعله او خندد شمع          آتش آن است که در خرمن پروانه زدند
کس چو حافظ نگشاد از رخ انديشه نقاب          تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند


غزل بعدی غزل بعدي 185       فال حافظ       غزل قبلی 183 غزل قبلی



ghazal184

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان