Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 180- اي پسته تو خنده زده بر حديث قند


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 180


اي پسته تو خنده زده بر حديث قند          مشتاقم از براي خدا يک شکر بخند
طوبي ز قامت تو نيارد که دم زند          زين قصه بگذرم که سخن مي‌شود بلند
خواهي که برنخيزدت از ديده رود خون          دل در وفاي صحبت رود کسان مبند
گر جلوه مي‌نمايي و گر طعنه مي‌زني          ما نيستيم معتقد شيخ خودپسند
ز آشفتگي حال من آگاه کي شود          آن را که دل نگشت گرفتار اين کمند
بازار شوق گرم شد آن سروقد کجاست          تا جان خود بر آتش رويش کنم سپند
جايي که يار ما به شکرخنده دم زند          اي پسته کيستي تو خدا را به خود مخند
حافظ چو ترک غمزه ترکان نمي‌کني          داني کجاست جاي تو خوارزم يا خجند


غزل بعدی غزل بعدي 181       فال حافظ       غزل قبلی 179 غزل قبلی



ghazal180

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان