Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 177- نه هر که چهره برافروخت دلبري داند


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 177


نه هر که چهره برافروخت دلبري داند          نه هر که آينه سازد سکندري داند
نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست          کلاه داري و آيين سروري داند
تو بندگي چو گدايان به شرط مزد مکن          که دوست خود روش بنده پروري داند
غلام همت آن رند عافيت سوزم          که در گداصفتي کيمياگري داند
وفا و عهد نکو باشد ار بياموزي          وگرنه هر که تو بيني ستمگري داند
بباختم دل ديوانه و ندانستم          که آدمي بچه‌اي شيوه پري داند
هزار نکته باريکتر ز مو اين جاست          نه هر که سر بتراشد قلندري داند
مدار نقطه بينش ز خال توست مرا          که قدر گوهر يک دانه جوهري داند
به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد          جهان بگيرد اگر دادگستري داند
ز شعر دلکش حافظ کسي بود آگاه          که لطف طبع و سخن گفتن دري داند


غزل بعدی غزل بعدي 178       فال حافظ       غزل قبلی 176 غزل قبلی





ghazal177

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان