Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 167- ستاره‌اي بدرخشيد و ماه مجلس شد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 167


ستاره‌اي بدرخشيد و ماه مجلس شد          دل رميده ما را رفيق و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت          به غمزه مسله آموز صد مدرس شد
به بوي او دل بيمار عاشقان چو صبا          فداي عارض نسرين و چشم نرگس شد
به صدر مصطبه‌ام مي‌نشاند اکنون دوست          گداي شهر نگه کن که مير مجلس شد
خيال آب خضر بست و جام اسکندر          به جرعه نوشي سلطان ابوالفوارس شد
طربسراي محبت کنون شود معمور          که طاق ابروي يار منش مهندس شد
لب از ترشح مي پاک کن براي خدا          که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد
کرشمه تو شرابي به عاشقان پيمود          که علم بي‌خبر افتاد و عقل بي‌حس شد
چو زر عزيز وجود است نظم من آري          قبول دولتيان کيمياي اين مس شد
ز راه ميکده ياران عنان بگردانيد          چرا که حافظ از اين راه رفت و مفلس شد


غزل بعدی غزل بعدي 168       فال حافظ       غزل قبلی 166 غزل قبلی





ghazal167

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان