Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 015- اي شاهد قدسي که کشد بند نقابت


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 15


اي شاهد قدسي که کشد بند نقابت          و اي مرغ بهشتي که دهد دانه و آبت
خوابم بشد از ديده در اين فکر جگرسوز          کاغوش که شد منزل آسايش و خوابت
درويش نمي‌پرسي و ترسم که نباشد          انديشه آمرزش و پرواي ثوابت
راه دل عشاق زد آن چشم خماري          پيداست از اين شيوه که مست است شرابت
تيري که زدي بر دلم از غمزه خطا رفت          تا باز چه انديشه کند راي صوابت
هر ناله و فرياد که کردم نشنيدي          پيداست نگارا که بلند است جنابت
دور است سر آب از اين باديه هش دار          تا غول بيابان نفريبد به سرابت
تا در ره پيري به چه آيين روي اي دل          باري به غلط صرف شد ايام شبابت
اي قصر دل افروز که منزلگه انسي          يا رب مکناد آفت ايام خرابت
حافظ نه غلاميست که از خواجه گريزد          صلحي کن و بازآ که خرابم ز عتابت


غزل بعدی غزل بعدي 16       فال حافظ       غزل قبلی 14 غزل قبلی





ghazal015

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان