Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 146- صبا وقت سحر بويي ز زلف يار مي‌آورد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 146


صبا وقت سحر بويي ز زلف يار مي‌آورد          دل شوريده ما را به بو در کار مي‌آورد
من آن شکل صنوبر را ز باغ ديده برکندم          که هر گل کز غمش بشکفت محنت بار مي‌آورد
فروغ ماه مي‌ديدم ز بام قصر او روشن          که رو از شرم آن خورشيد در ديوار مي‌آورد
ز بيم غارت عشقش دل پرخون رها کردم          ولي مي‌ريخت خون و ره بدان هنجار مي‌آورد
به قول مطرب و ساقي برون رفتم گه و بي‌گه          کز آن راه گران قاصد خبر دشوار مي‌آورد
سراسر بخشش جانان طريق لطف و احسان بود          اگر تسبيح مي‌فرمود اگر زنار مي‌آورد
عفاالله چين ابرويش اگر چه ناتوانم کرد          به عشوه هم پيامي بر سر بيمار مي‌آورد
عجب مي‌داشتم ديشب ز حافظ جام و پيمانه          ولي منعش نمي‌کردم که صوفي وار مي‌آورد


غزل بعدی غزل بعدي 147       فال حافظ       غزل قبلی 145 غزل قبلی





ghazal146

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان