Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 014- گفتم اي سلطان خوبان رحم کن بر اين غريب


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 14


گفتم اي سلطان خوبان رحم کن بر اين غريب          گفت در دنبال دل ره گم کند مسکين غريب
گفتمش مگذر زماني گفت معذورم بدار          خانه پروردي چه تاب آرد غم چندين غريب
خفته بر سنجاب شاهي نازنيني را چه غم          گر ز خار و خاره سازد بستر و بالين غريب
اي که در زنجير زلفت جاي چندين آشناست          خوش فتاد آن خال مشکين بر رخ رنگين غريب
مي‌نمايد عکس مي در رنگ روي مه وشت          همچو برگ ارغوان بر صفحه نسرين غريب
بس غريب افتاده است آن مور خط گرد رخت          گر چه نبود در نگارستان خط مشکين غريب
گفتم اي شام غريبان طره شبرنگ تو          در سحرگاهان حذر کن چون بنالد اين غريب
گفت حافظ آشنايان در مقام حيرتند          دور نبود گر نشيند خسته و مسکين غريب


غزل بعدی غزل بعدي 15       فال حافظ       غزل قبلی 13 غزل قبلی



ghazal014

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان