Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 128- نيست در شهر نگاري که دل ما ببرد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 128


نيست در شهر نگاري که دل ما ببرد          بختم ار يار شود رختم از اين جا ببرد
کو حريفي کش سرمست که پيش کرمش          عاشق سوخته دل نام تمنا ببرد
باغبانا ز خزان بي‌خبرت مي‌بينم          آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد
رهزن دهر نخفته‌ست مشو ايمن از او          اگر امروز نبرده‌ست که فردا ببرد
در خيال اين همه لعبت به هوس مي‌بازم          بو که صاحب نظري نام تماشا ببرد
علم و فضلي که به چل سال دلم جمع آورد          ترسم آن نرگس مستانه به يغما ببرد
بانگ گاوي چه صدا بازدهد عشوه مخر          سامري کيست که دست از يد بيضا ببرد
جام مينايي مي سد ره تنگ دليست          منه از دست که سيل غمت از جا ببرد
راه عشق ار چه کمينگاه کمانداران است          هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد
حافظ ار جان طلبد غمزه مستانه يار          خانه از غير بپرداز و بهل تا ببرد


غزل بعدی غزل بعدي 129       فال حافظ       غزل قبلی 127 غزل قبلی



ghazal128

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان