Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 127- روشني طلعت تو ماه ندارد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 127


روشني طلعت تو ماه ندارد          پيش تو گل رونق گياه ندارد
گوشه ابروي توست منزل جانم          خوشتر از اين گوشه پادشاه ندارد
تا چه کند با رخ تو دود دل من          آينه داني که تاب آه ندارد
شوخي نرگس نگر که پيش تو بشکفت          چشم دريده ادب نگاه ندارد
ديدم و آن چشم دل سيه که تو داري          جانب هيچ آشنا نگاه ندارد
رطل گرانم ده اي مريد خرابات          شادي شيخي که خانقاه ندارد
خون خور و خامش نشين که آن دل نازک          طاقت فرياد دادخواه ندارد
گو برو و آستين به خون جگر شوي          هر که در اين آستانه راه ندارد
ني من تنها کشم تطاول زلفت          کيست که او داغ آن سياه ندارد
حافظ اگر سجده تو کرد مکن عيب          کافر عشق اي صنم گناه ندارد


غزل بعدی غزل بعدي 128       فال حافظ       غزل قبلی 126 غزل قبلی





ghazal127

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان