Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 121- هر آن کو خاطر مجموع و يار نازنين دارد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 121


هر آن کو خاطر مجموع و يار نازنين دارد          سعادت همدم او گشت و دولت همنشين دارد
حريم عشق را درگه بسي بالاتر از عقل است          کسي آن آستان بوسد که جان در آستين دارد
دهان تنگ شيرينش مگر ملک سليمان است          که نقش خاتم لعلش جهان زير نگين دارد
لب لعل و خط مشکين چو آنش هست و اينش هست          بنازم دلبر خود را که حسنش آن و اين دارد
به خواري منگر اي منعم ضعيفان و نحيفان را          که صدر مجلس عشرت گداي رهنشين دارد
چو بر روي زمين باشي توانايي غنيمت دان          که دوران ناتواني‌ها بسي زير زمين دارد
بلاگردان جان و تن دعاي مستمندان است          که بيند خير از آن خرمن که ننگ از خوشه چين دارد
صبا از عشق من رمزي بگو با آن شه خوبان          که صد جمشيد و کيخسرو غلام کمترين دارد
و گر گويد نمي‌خواهم چو حافظ عاشق مفلس          بگوييدش که سلطاني گدايي همنشين دارد


غزل بعدی غزل بعدي 122       فال حافظ       غزل قبلی 120 غزل قبلی





ghazal121

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان