Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 112- آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرين داد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 112


آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرين داد          صبر و آرام تواند به من مسکين داد
وان که گيسوي تو را رسم تطاول آموخت          هم تواند کرمش داد من غمگين داد
من همان روز ز فرهاد طمع ببريدم          که عنان دل شيدا به لب شيرين داد
گنج زر گر نبود کنج قناعت باقيست          آن که آن داد به شاهان به گدايان اين داد
خوش عروسيست جهان از ره صورت ليکن          هر که پيوست بدو عمر خودش کاوين داد
بعد از اين دست من و دامن سرو و لب جوي          خاصه اکنون که صبا مژده فروردين داد
در کف غصه دوران دل حافظ خون شد          از فراق رخت اي خواجه قوام الدين داد


غزل بعدی غزل بعدي 113       فال حافظ       غزل قبلی 111 غزل قبلی





ghazal112

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Summer Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان