Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 111- عکس روي تو چو در آينه جام افتاد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 111


عکس روي تو چو در آينه جام افتاد          عارف از خنده مي در طمع خام افتاد
حسن روي تو به يک جلوه که در آينه کرد          اين همه نقش در آيينه اوهام افتاد
اين همه عکس مي و نقش نگارين که نمود          يک فروغ رخ ساقيست که در جام افتاد
غيرت عشق زبان همه خاصان ببريد          کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد
من ز مسجد به خرابات نه خود افتادم          اينم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد
چه کند کز پي دوران نرود چون پرگار          هر که در دايره گردش ايام افتاد
در خم زلف تو آويخت دل از چاه زنخ          آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد
آن شد اي خواجه که در صومعه بازم بيني          کار ما با رخ ساقي و لب جام افتاد
زير شمشير غمش رقص کنان بايد رفت          کان که شد کشته او نيک سرانجام افتاد
هر دمش با من دلسوخته لطفي دگر است          اين گدا بين که چه شايسته انعام افتاد
صوفيان جمله حريفند و نظرباز ولي          زين ميان حافظ دلسوخته بدنام افتاد


غزل بعدی غزل بعدي 112       فال حافظ       غزل قبلی 110 غزل قبلی





ghazal111

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان