Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 110- پيرانه سرم عشق جواني به سر افتاد


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 110


پيرانه سرم عشق جواني به سر افتاد          وان راز که در دل بنهفتم به درافتاد
از راه نظر مرغ دلم گشت هواگير          اي ديده نگه کن که به دام که درافتاد
دردا که از آن آهوي مشکين سيه چشم          چون نافه بسي خون دلم در جگر افتاد
از رهگذر خاک سر کوي شما بود          هر نافه که در دست نسيم سحر افتاد
مژگان تو تا تيغ جهان گير برآورد          بس کشته دل زنده که بر يک دگر افتاد
بس تجربه کرديم در اين دير مکافات          با دردکشان هر که درافتاد برافتاد
گر جان بدهد سنگ سيه لعل نگردد          با طينت اصلي چه کند بدگهر افتاد
حافظ که سر زلف بتان دست کشش بود          بس طرفه حريفيست کش اکنون به سر افتاد


غزل بعدی غزل بعدي 111       فال حافظ       غزل قبلی 109 غزل قبلی





ghazal110

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان